علی از زبان علی
اصحاب و ياران حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه حافظان اسرار او مى باشند،
مى دانند كه من حتى براى يك لحظه هم مخالف فرمان خدا و رسول او نبودم،
بلكه با جان خود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را يارى كردم.
در جاهايى كه شجاعان قدم هايشان مى لرزيد، و فرار مى كردند،
آن دليرى و مردانگى را خدا به من عطا فرمود.
لحظه رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از زبان امام علی
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در حالى كه سرش بر روى سينه ام بود قبض روح گرديد،
و جان او در كف من روان شد
آن را بر چهره خويش كشيدم.
متصدّى غسل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم من بودم،
و فرشتگان مرا يارى مى كردند،
گويا در و ديوار خانه فرياد مى زد.
گروهى از فرشتگان فرود مى آمدند
و گروهى ديگر به آسمان پرواز مى كردند.
گوش من از صداى آهسته آنان كه بر آن حضرت نماز مى خواندند، پر بود،
تا آنگاه كه او را در حجره اش دفن كرديم.
چه كسى با آن حضرت در زندگى و لحظات مرگ از من سزاوارتر است؟
پس مردم با دل بينا حركت كنيد،
و نيّت خويش را در جهاد با دشمن راست بداريد.
سوگند به خدايى كه جز او خدايى نيست،
من بر جادّه حق مى روم،
و دشمنان من بر پرتگاه باطلند،
مى گويم آنچه را مى شنويد،
و براى خود و شما از خدا طلب آمرزش دارم.
.
خطبه 197
نهج البلاغه
.
موسسه اهل البیت
