امام صادق (علیه السلام):
“نزد خداوند منزلت و مقامی است که جز از طریق درخواست به آن نخواهی رسید و اگر برد لب از نیایش فرو بندد و درخواست نکند چیزی به او عطا نخواهد شد، پس سوال و نیایش کن که مورد عطا و بخشش قرار خواهی گرفت … هیچ دری کوبیده نمی شود مگر آن که سرانجام به روی انسان گشوده شود. “

کافی، ج2

الکسیس کارل (انسان شناس معروف) می گوید:"هیچ ملتی در تاریخ به سقوط و زوال قطعی نیفتاد مگر آنکه قبلا دعا را ترک کرده و خود را برای مرگ آماده نمود … دعا عمیقترین آثار را به روح و فطرت انسان می گذارد و او را آن چنان رشد می دهد که جامعه، محیط، و وراثت بر او تنگی می کند… چنین به نظر می رسد که نیایش و دعا اگر با تمام شرایطش انجام بگیرد هرچه نیایشگر بخواهد به دست می آورد و هر دری را بکوبد به رویش گشوده می گردد.”

گلن کلارک؛"دعا سطح عملیاتش عمیقتر از انتقال فکر است.”
بنابراین نیایش درهایی به روی فکر و قلب انسانی بازنموده و اندیشه هایی تازه و بی سابقه در مغز نیایشگر پدید می آورد. این جاست که در برابر پیشامدها، مرض ها، مشکلات علمی، جواب ها و راه حل های آسان و مفیدی می یابد و هرگز درمانده و حیران نمی شود و از کج اندیشی و کج روی مصون می گردد.
دکتر لاباخ می گوید:"وقتی دعا می کنید کاغذ و قلم را دم دست داشته باشید، وقتی خدا فکری را در ذهن شما خطور می دهد آن را یادداشت کرده و مد نظر داشته باشید تا بتوانید به مرحله عمل درآورید.”

ارتباط مستقیم مغز و فکر نیایشگر با مبدا بی نهایت علم و قدرت و آفریدگار فکر و خرد است. دعا به ما کمک می کند تا صحیحتر و دقیقتر بیندیشیم و راه صواب را از خطا تشخیص دهیم و به دنبال آن مشکلات فردی و اجتماعی را حل نماییم.
گلن کلارک می نویسد:"دعا سطح عملیاتش عمیقتر از انتقال فکر است.”

ادامه »

انسانی که ادراک کرده آنچه هست برایش قانع کننده و کافی نیست دعا می کند تا به آنچه باید باشد برسد؛ این چنین شخصی همیشه تشنه و مشتاق آینده ای ایده آل و بهتر از آنچه هم اکنون هست می باشد.

نیایش، درخواست کمال، مقام، موقعیت و هرچیزی است که باید با لیاقت و کاردانی به دست نیایشگر آید. تکرار دعا و خواستن مانند شعاری است که در روح انسان اثر می گذارد و در او نیروی امید و عشق و علاقه به وجود می آورد و او را در راه رسیدن به آن هدف به تکاپو و جنبش وا می دارد.

ادامه »