مجموعه روایت‌ها در باب پایه های کفر

روایت اول)

امام صادق علیه السلام فرمود: ریشه های کفر سه چیز است: حرص، تکبر و حسد.
اما حرص در داستان آدم علیه السلام است زمانی که از خوردن آن درخت نهی شد و حرص او را برانگیخت که از آن بخورد.
و اما تکبر در داستان شیطان است که چون مامور به سجده آدم شد سرپیچی کرد.
و اما حسد در داستان دو پسر آدم علیه السلام(هابیل و قابیل) است زمانی که یکی دیگری را کشت.

روایت دوم)

پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: پایه‌های کفر چهار چیز است: رغبت، رهبه، ناخرسندی(سخط)، غضب.

روایت سوم)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: سرآغاز نافرمانی خدای عزّوجلّ شش چیز است: حب دنیا، حب ریاست، حب طعام، حب خوابیدن، حب استراحت، حب زنان.

روایت چهارم)

امام صادق علیه السلام فرمود: مردی ازقبیله خثم خدمت پیغمبر صلی الله علیه و آله آمد و عرض کرد: چه اعمالی را خدا بیشتر دشمن دارد؟
فرمود: شرک به خدا.

عرض کرد: سپس چه؟
فرمود: قطع رحم
عرض کرد: سپس چه؟
فرمود: امر به منکر و نهی از معروف.

روایت پنجم)

یزید صائغ گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: مردی است که مسلمان و شیعی مذهب است. اگر خبر دهد دروغ گوید و اگر وعده دهد خلف کند و اگر امین شود خیانت کند. او چه منزلتی دارد؟
فرمود: در نزدیکترین منازل کفر است ولی کافر نیست.

روایت ششم)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: از نشانه های شقاوت خشکی چشم و قساوت قلب سخت و حریص بودن در طلب دنیا و اصرار بر گناه است.

روایت هفتم)

امام باقرعلیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله برای مردم خطبه خواند و فرمود: بدترین شما را به شما خبر ندهم؟
گفتند: چرا یا رسول الله!
فرمود: کسی که از صله و بخشش دریغ کند و بنده خود را بزند و تنها بخورد . آنها گمان کردند خدا مخلوقی را بدتر از او نیافریده است.
سپس فرمود: بدتر از این را به شما خبر خبر ندهم؟
گفتند: چرا یا رسول الله!
فرمود: کسی که به خیرش امید نیست و از شرش ایمنی نباشد آنها گمان کردند خدا مخلوقی را بدتر از او نیافریده است.
سپس فرمود: شما را خبر ندهم به بدتر از این؟
عرض کردند: چرا یا رسول الله؟
فرمود: کسی که زیاد فحش دهد و لعنت کند. چون مومنین را نزدش نام برند آنها را لعنت کند و چون آنها یادش کننند لعنتش کنند.

روایت هشتم)

رسول خدا صلی الله علیه و اله فرمود: سه صفت است که هر که داشته باشد منافق است اگرچه اهل نماز و روزه باشد و خود را مسلمان پندارند:
1-کسی که چون امانت بدو سپارند خیانت کند.
2-چون خبری دهد دروغ گوید.
3-هرگاه وعده دهد خلف کند.

خدای عزّوجلّ فرمود:«ان الله لا یحب الخائنین» و گفت:«ان لعنت الله علیه ان کان من الکاذبین» و فرمود:«و اذکر فی الکتاب اسماعیل انه کان صادق الوعد و کان رسولا نبیا».

روایت نهم)

سلمان فارسی گوید: هرگاه خدای عزّوجلّ هلاک بنده ایی را خواهد «حیا» را از او بگیرد و چون حیا را از او گرفت، او به مردم خیانت کند و مردم به او. چون چنین کرد امانت به کلی از او برکنار شود و چون امانت از او رخت بربست همواره خشن و سخت دل شود و چون خشن و سخت دل شد رشته ایمان از او بریده شود و چون رشته ایمان از او بریده شد او را جزء شیطانی ملعون نبینی.

روایت دهم)

پیغمبر صلی الله علی و آله فرمود: سه عمل مورد لعنت است نسبت به کسی که آنها را انجام دهد: 1.کسی که در سایه گاه قافله تقوط کند 2.هرکه از نوبت آب کسی جلوگیری کند 3.کسی که راه روشن و معلوم به روس مردم ببندد.

شرح: مقصود از راه روشن و معلوم آن است که مردم از آنجا بسیار عبور کرده و راه بودنش معلوم باشد و در بعض نسخ«مقربه» ضبط شده و آن به معنی راه نزدیک است و مقصود کسی است که راه نزدیک را بر مردم ببندد و آنها را مجبور کند که از راه دور عبور کنند.

روایت یازدهم)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: پنج کس را من و هر پیغمبر مستجاب الدعوه‌ایی لعنت کرده ایم: 1.کسی که چیزی در کاب خدا زیاد کند 2.آن که سنت مرا ترک کند 3.هر که قَدَر خدا را ترک کند 4.کسی که آنچه را خدا نسبت به عترت من محترم دانسته روا شمرد 5.غنیمت جنگی را به خود اختصاص دهد و حلال داند.

.

اصول کافی، ج3

ترجمه مصطفوی

.

خشم و غضب

روایت اول)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: غضب ایمان را فاسد کند چنانکه سرکه عسل را.

روایت دوم)

میسر گوید: خدمت امام باقر علیه السلام از غضب سخن به میان آمد حضرت فرمود: همانا مرد غضب می کند و تا داخل دوزخ نشود هرگز راضی نگردد.پس هرکس بر مردمی خشمگین شد و ایستاده بود باید فوری بنشیند تا پلیدی شیطان از او دور شود و هرکس بر خویشاوندش غضب کند باید نزدیک رود و تنش را مس کند(مثلا دست به دست او کشد) زیرا خویشاوند هرگاه مس شود آرامش یابد.

روایت سوم)

امام صادق علیه السلام فرمود: غصب کلید هر شری است.

روایت چهارم)

اسحاق بن عمار گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام می فرمود: در تورات نوشته است: ای آدمی زاد، هرگاه خشم گیری مرا به یاد آور تا تورا هنگام خشم به یاد آورم و با آنها که نابودشان می کنم نابودت نکنم و چون ستمی بر تو شد، به انتقام گیری من برای خود راضی باش زیرا انتقام گیری من برایت از انتقام گیری خودت بهتر است.

روایت پنجم)

امام صادق علیه السلام فرمود: مردی به پیغمبر صلی الله علیه و آله عرض کرد: یا رسول الله! مرا تعلیم ده.
فرمود: برو و غضب مکن
آن مرد گفت: همین مرا بس است.
به جانب قبیله خود رفت. ناگاه در میان قومش جنگی به پا شد و اسلحه پوشیده در برابر یکدیگر صف کشیدند. آن مرد هم چون چنان دید اسلحه پوشید و به صف ایستاد. آن گاه سخن پیغمبر صلی الله علیه و آله را به یاد آورد که به او فرمود: “غضب مکن".
سپس اسلحه را کنار گذاشت و نزد مردمی که دشمن قومش بودند آمد و گفت: ای مردم هر جراحت و قتل و زدن بی نشانه ایی که در افراد شما باشد به عهده من و من خون بهای آن را بهوشما می پردازم.
آن مردم گفتند هرچه چنین باشد به نفع شما و ما از شما به پرداخت این جریمه سزاوارتریم. سپس با یکدیگر صلح کردند و آن کینه از میان رفت.

روایت ششم)

امام باقر علیه السلام فرمود: این غضب شراره ایی است شیطانی که در دل آدمی زاد شعله ور می شود و چون کسی از شما خشمگین شود چشمانش سرخ شود و رگهای گردنش ورم کند و شیطان در وجودش درآید. پس هرگاه کسی از شما از این حالت خویش بترسد به زمین بچسبد زیرا وسوسه شیطان در آن هنگام از او دور شود.

روایت هفتم)

امام صادق علیه السلام فرمود: غضب دل شخص حکیم را نابود کند و فرمود: هرکس مالک غضب خود نباشد مالک عقل خود نخواهد بود.

روایت هشتم)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: کسی که خود را از ریختن آبروی مردم نگه دارد خدا در قیامت از او بگذرد و هر که خشم خود را از مردم باز گیرد خدای تبارک و تعالی عذاب روز قیامت را از او بازگیرد.

.

اصول کافی، ج3

ترجمه مصطفوی

.