پیمان گرفتن خدا از مومن برای صبر بر گرفتاری

روایت اول)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدا از مومن برای چهار بلا پیمان گرفته است که آسان‌ترین آنها بر مومن این است که مومنی هم عقیده او باشد و بر او حسد ورزد یا منافقی که از او دنبال گیری کند(تا نقطه ضعفی بدست آورد.) یا شیطانی که او را گمراه کند یا کافری که جنگ با او را خواهد، پس با این گرفتاری‌ها مومن چه اندازه عمر کند.

روایت دوم)

امام صادق علیه السلام فرمود: مومن نتواند خود را از یکی از سه چیز برهاند و گاهی هر سه بر او گرد آیند: با دشمنی کسی که در خانه دربست با اوست و آزارش رساند یا همسایه آزارش دهد یا کسی که در میان راهی که به سوی کارش می رود او را آزار می دهد و اگر مومنی بر سر کوهی باشد خدای عزّوجلّ شیطانی را برانگیزد که او را اذیت کند و خدا از ایمانش برای او مونسی قرار دهد که از وحشت به کسی پناه نبرد.

روایت سوم)

امام صادق علیه السلام فرمود: همانا خدای عزوجل دوستش را در دنیا هدف تیر دشمنش قرار داده است.

روایت چهارم)

داوود بن ابی یزید گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: مومن مورد ناسپاسی قرار می‌گیرد.

و در روایت دیگر است؛ زیرا کار نیک او به سوی خدا بالا می رود و در میان مردم پخش نمی شود و کافر سپاس گزاری می شود.

روایت پنجم)

امام باقرعلیه السلام می فرمودند: هرگاه مومن بمیرد به شماره ربیعه و مضر(دو قبیله بزرگ عرب) شیاطین بر همسایگانش راه یابند و اینها به گمراهی او مشغول بودند.

روایت ششم)

امام صادق علیه السلام فرمود: نبوده و نخواهد بود و نباشد مومنی جز آنکه او را همسایه ئی باشد که آزارش رساند و اگر مومنی در یکی از جزیره‌های دریا باشد خدا کسی را برای برانگیزد که آزارش دهد.

.

اصول کافی، ج3

ترجمه مصطفوی

.

مجموعه روایات در باب کم بودن تعداد مومنان

روایت اول)

امام صادق علیه السلام می‌فرمود: زن مومن از مرد مومن کمیاب‌تر است و مرد مومن کمیاب تر از کبریت أحمر است کدامیک کبریت أحمر را دیده‌اید؟

روایت دوم)

کامل تمار گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام می فرمود: مردم همگی بمانند چهارپاپایانند. این جمله را سه بار تکرار می‌کرد. سپس می فرمود: جز اندکی از مومنین و مومن غریب است. این جمله را هم سه بار می فرمود.

روایت سوم)

امام صادق علیه السلام بأبی بصیر می فرمود: هان به خدا اگر من در میان شما سه تن مومن پیدا می کردم که حدیث مرا نگه دارند و فاش نکنند روا نمی دانستم هیچ حدیثی را از آنها نهان دارم.

روایت چهارم)

سماعه بن مهران گوید: بنده صالحی(موسی بن جعفر) صلوات الله علیه به من فرمود: ای سماعه! (مدعیان تشیع و دوستی ما) روی بسترهای خود آرمیدند و مرا به ترس انداختند(زیرا تقیه نکردند و فضائل ما را نزد هرکس گفتند).

هان! به خدا زمانی بود که در این دنیا جز یک تن خدا را نمی پرستید و اگر می بود خدا عزّوجلّ او را هم اضافه می کرد. در آنجا که می فرماید:«همانا ابراهیم امتی بود مطیع خدا و با روش مستقیم و از مشرکین نبود.»(16/120) تا خدا خواست بدین روش گذرانید. سپس خدا اسماعیل و اسحاق را انیس او ساخت و سه تن شدند.

هان! به خدا مومن کم است و اهل کفر بسیارند. می دانی چرا چنین است؟

عرض کردم: نمی دانم قربانت.

فرمود: (مدعیان تشیع) همدم مومنین شدند تا مومنین آنچه در دل دارند به آنها گویند و به این وسیله استراحت یابند و آرام گیرند.

شرح: حاصل مطلب اینکه مومنین حقیقی بسیار کم اند و اگر تو آنها را بسیار می بینی جهت اش این است که جمعی مومن نما به مومنین حقیقی درآمیخته و با آنها آمیزش می کنند و همان ایمان ظاهری و پوشالی آنها سبب می شود که مومنین حقیقی آنها را از خود دانند و با آنها سخن گویند و انس گیرند و از بسیاری مخالفین خود وحشت نکنند.

.

اصول کافی، ج3

شرح مصطفوی

.