?ادعیه منتخب ماه رجب (1)

کسی که بر غیر تو وارد شود محروم است
و آنکه به غیر تو رو کند زیانکار است
و هر که به درگاه غیر تو رود محتاج گشته
و هرکه از غیر فضل و کرم تو درخواست کرد بی برگ و نوا گردید.
.
.
مفاتیح الجنان
.
.

?استَعِينُوا بِالصبرِ وَ الصلَوةِ وَ إِنهَا لَكَبِيرَةٌ إِلا عَلى الخَْشِعِينَ1
از صبر و نماز كمك بجوئيد و آن بسى سنگين است مگر براى خشوع پيشگان

كلمه استعانت بمعناى طلب كمك است ، و اين در وقتى صورت مى گيرد كه نيروى انسان به تنهائى نمى تواند حادثه اى را كه پي آمده بر وفق مصلحت خود بر طرف سازد. در مهمات ياور انسان مقاومت و خويشتن دارى آدمى است ، باينكه استقامت بخرج داده ، ارتباط خود را با خدا وصل نموده ، از صميم دل متوجه او شود، و بسوى او روى آورد، و اين همان صبر و نماز است ، و اين دو بهترين وسيله براى پيروزى است ، چون صبر هر بلا و يا حادثه عظيمى را كوچك و ناچيز مى كند، و نماز كه اقبال بخدا، و التجاء باو است ، روح ايمان را زنده مى سازد، و بآدمى مى فهماند: كه بجائى تكيه دارد كه انهدام پذير نيست.

آیه 45 سوره بقره
تفسیر المیزان،
.
.

?سه جرعه از بحر هادی

?وَاعلَمُوا اَنَّ النَّفسَ أقبَلُ شَیءٍ لِما أُعطِیَت وَ أمنَعُ شَیءٍ لِما مُنِعَت
بدانید که نفس آدمی آنچه را که مطابق میل اوست به آسانی می‌پذیرد و، اما چیز‌هایی که مورد میل و قبول او نیست بسیار سخت می‌پذیرد. (بحارالانوار، ج. ۷۵، ص. ۳۷۱)

?اُذکُر حَسَراتِ التَّفریطِ بِأَخذِ تَقدیمِ الحَزمِ
به جای حسرت و اندوه برای عدم موفقیت‌های گذشته، با گرفتن تصمیم و اراده قوی جبران کن. (میزان الحکمة، ج. ۷، ص. ۴۵۴)

? أَلشّاکِرُ أسعَدُ بِالشُّکرِ مِنهُ بِالنِّعمَةِ الَّتی أوجَبَتِ الشُکرَ لَأَنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ و الشُکرُ نِعَمٌ وَ عُقبی
شکرگزاری از نعمت، از خود نعمت بهتر است، چون نعمت متاع دنیای فانی است و لکن شکر، نعمت جاودانه آخرت است. (بحارالانوار، ج. ۷۵، ص. ۳۶۵؛ تحف العقول، ص. ۴۸۳)

امام هادی (علیه السلام)
#اسلام_محمدی_این_است
#اللهم_صل_علی_محمد_و_آل_محمد

?برای یاد خدا شایستگانی هستند که یاد خدا را به جای دنیا برگزیده اند. اگر آنان را…. مجسم نمایی فارغ از هرکاری به محاسبه خویشتن پرداخته اند.
در هر عمل خرد و کلانی که به آن مامور بودند اما در انجام آن کوتاهی کرده اند یا از آن نهی شدند ولی در ترک آن تقصیر نموده اند … پس گریه گلویشان را فشرده و با ناله و زاری … و از روی پشیمانی و اعتراف به گناه به درگاه پرودگار به ناله آواز برداشتند.
هر آینه نشانه های هدایت و چراغ های ظلمت شکن را خواهی دید که فرشتگان گرداگردشان را گرفته اند، آرامش و آسودگی بر آنان نازل شده، درهای آسمان به رویشان گشوده گشته…
اندوه فراوان دلهایشان را خسته و گریستن بسیار چشمانشان را فرسوده ساخته.

پس تو خودت را برای خودت حساب ک، زیرا دیگران را حسابگری جز تو باشد.
.
.
خطبه 222
نهج البلاغه
.
.

?خداوند ، همواره و در هر دوره و در روزگار خالی از پیامبران، بندگانی دارد که با آنها از راه فکرشان راز گوید و باوآنان در ذات عقولشان سخن گوید و آنان به نور بیداری که در گوش و چشم و دلشان تابیده، چراغ هدایت برافروخته اند و مردم را به یاد ایام الله می اندازند.
اینان چونان راهنمایان در بیابان هستند که هرکس از راه میانه رود طریقه اس را بستایند و به نجات مژده اش دهند… آنان چراغ هایی در آن تاریکی ها و راهنمایان نجات بخش از آن شبهه هایند.
.
.
خطبه 222
نهج البلاغه
.
.

?أَ رَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ«1»
فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ«2»
وَ لا یَحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ«3»
فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ«4»
اَلَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ«5»
اَلَّذِینَ هُمْ یُراؤُنَ«6»
وَ یَمْنَعُونَ الْماعُونَ«7»

1)آیا کسی که قیامت را انکار می کند دیده ای؟
(2)او همان کسی است که یتیم را با خشونت می راند.
(3)و دیگران را بر اطعام مسکین تشویق نمی کند.
(4)پس وای به حال نمازگزاران.
(5)آنان که از نمازشان غافلند.
(6)آنان که پیوسته ریا می کنند.
(7)و از دادن زکات(و وسایل ضروری زندگی)باز می دارند

✔پیام ها

1-دع»راندن همراه با خشونت و«حض»تشویق و ترغیب دیگران است.

2-«ماعون»از«معن»به معنای ابزار و وسایلی است که معمولاً همسایگان به یکدیگر عاریه می دهند تا آنکه نیازشان برطرف شود.مثل ظروف غذاخوری در مهمانی ها.

3-در روایات، «ساهُونَ» به معنای سستی،ترک و ضایع کردن نماز آمده است
طرد یتیم انسان را از خدا دور می کند. یُکَذِّبُ بِالدِّینِ … یَدُعُّ الْیَتِیمَ

4- نشانه ایمان،یتیم نوازی و توجه به گرسنگان و محرومان است و هرکس بی توجه باشد بی دین است. یُکَذِّبُ بِالدِّینِ … یَدُعُّ الْیَتِیمَ

5-اطعام فقرا مخصوص توانگران نیست،همه وظیفه دارند،گرچه از طریق تحریک و تشویق دیگران باشد. «لا یَحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ»

6- کسی که گاهی از نماز غافل می شود،مشمول ویل است،پس وضع تارکان دائم نماز چیست! فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ … عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ

7- بی تفاوتی نسبت به نیازهای ضروری مردم کیفر دارد. فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ … یَمْنَعُونَ الْماعُونَ

8- خدمت به مردم در کنار نماز است. فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ … یَمْنَعُونَ الْماعُونَ

9- غفلت از نماز،بستر غفلت از مردم است. عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ … یَمْنَعُونَ الْماعُونَ

10- بی اعتنائی به گرسنگان،نشانه بی اعتقادی به قیامت است. یُکَذِّبُ بِالدِّینِ … وَ لا یَحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ

11-افرادی که از خدا جدا شوند،به دنبال کسب جایگاهی در نزد دیگران با ریا کاری هستند. یُکَذِّبُ … یُراؤُنَ

12- بخل،ویژگی منکران معاد است،که حتی از عاریه دادن چیزهای کوچک و ناچیز بخل می ورزند. یُکَذِّبُ … یَمْنَعُونَ الْماعُونَ

در حدیث می خوانیم:کسی که از دادن لوازم منزل خود به همسایگان دریغ ورزد،خدا روز قیامت لطف خود را نسبت به او دریغ خواهد کرد.
البته در حدیث دیگری می خوانیم که پرسیدند:ما همسایگانی داریم که هرگاه وسائلی به آنان عاریه می دهیم،می شکنند یا خراب می کنند،آیا گناه است که به آنان ندهیم؟ حضرت فرمود:در این صورت مانعی ندارد.

* در حدیث می خوانیم:هر کس به اوقات نماز بی اعتنائی کند و نماز را در اول وقت نخواند، ویل دارد.

* امام صادق علیه السلام فرمودند:ماعون،شامل قرض الحسنه و هر کار نیک درباره دیگران و در اختیار قراردادن وسائل خانه و از جمله زکات است.
.
.
منبع؛ تفسیر نور
.
.

آنان در شکاف گورهایشان جسم بیجانی شدند که دیگر رشدی ندارند و گمگشته ای که هرگز پیدا نمی شود.
آنان همسایگانی هستند که با یکدیگر انس ندارند و دوستانی هستند که به زیارت یکدیگر نمی روند.
با آنکه باهمند تنها به سر می برند و با آنکه دوستان یکدیگرند از هم دورند نه برای شب روزی می شناسند و نه برای روز شبی
خطرهای آن خانه را دشوارتر از آنچه می ترسیدند یافتند.
آگر آن مردگان پس از مرگ سخن می گفتند، از وصف آنچه مشاهده کردند و دیدند درمانده می شدند.
.
.
خطبه 221
نهج البلاغه
.
.

?پرودگارا!

من برای مقابله با قریش و یاری دهندگانش از تو کمک می طلبم
چه آنان پیوند خویشاوندی را با من قطع کردند و کاسه ی مرا سرنگون کردند
و برای ستیز با من در حقی که از دیگران به آن سزاوارتر بودم اتفاق کردند.

گفتند: حق چیزی است که می توانی آن را بگیری و دیگران نیز می توانند تو را از گرفتن آن باز دارند. پس بر اندوه خویش شکیبایی کن یا از غصه بمیر!

در آن هنگام دیدم جز اهل بیتم یار و مدافعی ندارم و دریغم آمد که آنان را به ورطه ی مرگ افکنم.
پس در حالی که خاشاک به دیده ام رفته بود چشم پوشی کردم و در حالی که استخوان در گلویم شکسته بود .اب دهان فرو بردم.
شکیبایی کردم و خشم خود را فرو خوردم بر چیزی که از حنظل تلختر و برای من از بریدن تیغ دردآورتر بود.
.
.
خطبه 217
نهج البلاغه
.
.

?یکی از زشترین حالات حاکمان نزد انسانهای صالح این است که مردم درباره ی آنان گمان به فخرفروشی برند و کارشان چهره ی برتری جویی به خود گرفته باشد و من خوش ندارم که در ذهن شما اینگونه بگذرد که من مدح و تمجید و شنیدن ثنایم را دوست دارم.

با من بدان گونه که با گردنکشان سخن می گویند حرف نزنید و از از من آنچه را از مردم خشمگین پنهان می دارند پنهان نکنید
و با چاپلوسی و تملق با من در نیامیزید
و نپندارید که شنیدن سخن حق بر من گران می آید و یا خواهان آنم که مرا بزرگ دارید

.
.
خطبه 216
نهج البلاغه
.
.

?بر شما باد خیرخواهی در اجرای حقوق و یاری نیکوی یکدیگر بر آن،
یکی از حقوق واجب خداوند بر بندگان آن است که به اندازه ی توان خود خیرخواه یکدیگر باشند و یکدیگر را در راه برپا داشتن حق در میان خود یاری رسانند.

و هیچ کس در ادای حقی که خداوند بر عهده ی او نهاده بی نیاز از یاری دیگران نیست
و هیچ انسانی کمتر از آن نیست که (نتواند) دیگران را در ادای حق یاری رساند و یا از سوی دیگران یاری شود.
.
.
خطبه 216
نهج البلاغه
.
.

?حق!

در مقام توصیف گسترده ترین چیزها، و در هنگام عمل منصفانه، تنگترین چیزهاست.
حق چیزی است که به نفع کسی جریان نمی یابد جز آنکه (روزی دیگر) بر زیان او جاری شود و نیز بر زیان کسی جریان نمی یابد جز آنکه (روزی دیگر ) به سود او جاری گردد.
.
.
خطبه 216
نهج البلاغه
.
.

?مردی از اهل فارس به حضرت ابوالحسن (علیه السلام) عرض کرد؛
شما علم غیب می دانید؟
امام فرمود، حضرت ابوجعفر (علیه السلام) فرمود؛ چون علم الهی برای ما گشوده شود، بدانیم و چون از ما گرفته شود، ندانیم.
علم را از خدای عزوجل است که آن را با جبرئیل(ع) در میان گذارد و جبرئیل آن را به محمد (صلی الله علیه و آله) به راز گوید و محمد به هر که خواهد به راز گوید.
.
.
اصول کافی، ج1
.
.

?امام صادق (علیه السلام)؛

هر امامی که نداند چه بر سرش می آید (از خیر و شر و بلا و عافیت)و به سوی چه می رود(مرگ یا شهادت)، او حجت خدا بر خلقش نیست.
.
.
اصول کافی، ج1
.
.

?امام صادق (علیه السلام)؛
رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و امیر المومنین(علیه السلام) به سلمان از اسراری که در نهان خانه ی علم الهی مخزون بود، خبر می دادند که هیچ کس قدرت تحمل شنیدن و فرا گرفتن آن را نداشت.1

?"سلمان دریایی ژرف و گنجی است که پایان ندارد. سلمان از ما، اهل بیت است و چون آبشار گوارا و خنکی است که حکمت می بخشاید و برهان و حجت ، ارزانی می دارد."2

✔سلمان، نمونه یک سیاست مدار مسلمان
✔ مهمترین عامل تشیع ایرانیان
✔ نماد نفی تبعیض نژادی در اسلام
✔سمبل کامل تربیت اسلامی
✔نقطه وحدت تمام مسلمانان
✔واسطه فیض ایرانیان با مرکز وحی
و…
✔ شیعه ای مغفول مانده از یاران علی

#سلمان_فارسی_را_به_ایرانیان_بشناسانیم

مجلسی1/646
مجلسی22/843

?خداوندا!

[ابر و رعد] دو نشانه از نشانه های تو، و دو خدمتگزار از خدمتگزاران تواند که در مقام فرمان بردنت به رحمتی سودمند یا عقوبتی زیان بخش می شتابند،
پس به آن دو باران عذاب بر ما مباران و به آنها لباس بلا بر ما مپوشان.
.
.
دعای 36
صحیفه سجادیه
.
.

گواهی می دهم که خداوند معیشت بندگانش را به آیین عدالت تقسیم کرد.

?بارالها
مرا به سبب آنچه مرحمت فرمودی آزمایش مکن
و ایشان را به آنچه از من بازداشته ای میازمای تا مبادا به آنان حسد برم.
و مرا به قضایت دلخوش کن
و به من اطمینان ده که به سبب آن اقرار کنم که قضای تو جز به آنچه خیر است روان نشده.
شکرم را بر آنچه از من بازداشته ای افزونتر از شکرم بر آنچه بر من عنایت کرده ای قرار ده.
مرا از خوار نگریستن تهیدست و برتر گمان کردن ثروتمندحفظ فرما.

دعای 35
صحیفه سجادیه
.
.

?سپاس و ستایش خدای را که!

مرا مرده و یا بیمار وارد بامداد نساخت.
نه آفتی بر رگ هایم وارد شده، نه به بدترین اعمالم گرفتار گشتم.
نه نسلم بریده شده و نه از دینم برگشتم
نه منکر پرودگارهلستم و نه از ایمانم در هراسم
نه عقلم دچار سرگردانی است و نه به عذاب امت های پیشین مبتلا شده ام.
شب را به بامداد رساندم در حالی که بنده ای مملوک و بر نفس خویش ستمکارم.

نمی توانم چیزی بگیرم جز آنچه تو عطایم کرده ای و نمی توانم خودم را حفظ کنم مگر تو مرا حفظ نمایی.
.
.
خطبه 215
نهج البلاغه
.
.

?آگاه باشید!

خدای سبحان برای خیر اهلی، و برای حق ستون هایی و برای طاعت نگهبانانی قرار داده.
شما هنگام هر طاعتی یار از جانب خداوند دارید که حقیقت را بر زبانها می گوید و دلها را استحکام می بخشد. در یاری خداوند کفایت است برای خواهان کفایت و شفاست برای جوینده ی شفا.
.
.
خطبه 214
نهج البلاغه
.
.

?گاهی پیامبر (صلی الله علیه و آله) سخنی می گفت که دو جنبه داشت: سخنی خاص و سخنی عام.
آنگاه کسی که نمی دانست مراد خدای سبحان و پیامبر (ص) از آن کلام چیست، آن را می شنید، و بدون آنکه معنا و مقصود و هدف از آن رابداند، آن راتفسیر و توجیه می کرد. همه ی یاران رسول خدا (ص) این گونه نبودند که از آن حضرت بپرسند و معنایش را بجویند حتی گاهی دوست می داشتند که عربی بیابانی با تازه واردی از راه برسد و از حضرت چیزی بپرسد و آنان پاسخش را بشنوند اما من هرچه برایم پیش آمد از پیامبر پرسیدم و آن را به خاطر سپردم.
اینها علل و عوامل اختلاف مردم در احادیث است.

خطبه 210
.
.

?امام صادق (علیه السلام)؛

برای ما در هر شب جمعه شادی و سروری است. چون شب جمعه شود، پیغمبر (صلی الله علیه و آله) به عرش خدا برآید و ائمه (ع) برآیند و ما نیز با ایشان برآئیم. پس ارواح ما به بدنهایمان بازنگردد، مگر با علمی که استفاده شده باشد و اگر چنین نباشد، علم ما نابود گردد.

?ایشان در حدیث دیگری می فرمایند ؛

هرگاه بنای افزایش علم باشد، اول آنرا به پیغمبر (ص) عرضه کنند، سپس بر امامان تا برسد به ما.

?ایشان در حدیث دیگری می فرمایند؛

خدای تبارک و تعالی را دو گونه علم است:
1- علمی که ملائکه و پیغمبران و رسولانش را به آن آگاه ساخته، پس آنچه ملائکه و رسولان و پیغمبران اش را به آن آگاه ساخته، ما هم میدانیم.
2- علمی که به خودش اختصاص داده و هرگاه در موضوعی از آن علم بدا حاصل شود، ما را آگاه سازد و بر امامان پیش از ما هم عرضه شود.
.
.
اصول کافی، جلد 1
.
.

?وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ «1» الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ «2» يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ «3»

«1» واى بر هر عيب جوى طعنه زن.
«2» آنكه مالى جمع كرد و شماره‌اش كرد.
«3» او خيال مى‌كند كه اموالش او را جاودان ساخته است.

✔پیام ها

1_«هُمَزَةٍ» از «همز» به معناى عيب جويى از طريق چشم و ابرو و اشاره است. «لمز» به معناى عيب جويى با زبان است. حرف (ة) در پايان اين دو كلمه براى مبالغه است.

2_عيب جويى و طعنه به هر نحو و شكل ممنوع و حرام است. غيابى يا حضورى، با زبان يا اشاره، شوخى يا جدى، كوچك يا بزرگ مربوط به كار و صنعت يا آفرينش طبيعت.

3- يكى از آفات و خطرات ثروت اندوزى، تحقير ديگران است. هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ … جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ‌
4- مسائل اخلاقى جزء دين است و انسان مؤمن، بايد زبان و نگاه خود را كنترل كند. «وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ»

5- مراقب باشيم فريب دنيا را نخوريم و به مال دنيا مغرور نشويم. «يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ»

6- آنان كه به جاى انفاق مال، در فكر جمع و احتكار اموال هستند، منتظر عذاب‌
خورد كننده قيامت باشند. جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ‌ … لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ

7- نيش‌زبان و طعنه زدن، از گناهان كبيره است، زيرا درباره آن وعده عذاب آمده است. وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ … لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَ

منبع؛ تفسیر نور
.
.

?امام به عاصم بن زیاد که عبایی بر تن کرده و از دنیا دل کنده بود، می گوید:

ای دشمنک خویشتن!
شیطان پلید تو را گمراه ساخته. آیا به خانواده و فرزندانت رحم نمی کنی؟!
می پنداری خداوند چیزهای پاکیزه را برایت حلال کرده ولی خوش ندارد که از آنها بهره مند شوی؟

عاصم گفت: ای امیرالمومنان! تو خود لباس خشن بر تن می کنی و غذایی ناگوار می خوری؟
امام فرمود: وای بر تو! من مانند تو نیستم، زیرا خداوند بر پیشوایان عادل واجب کرده که زندگی خود را در سطح مردم ضعیف قرار دهند تا فقر مستمندان آنان را دچار اندوهی هلاکتبار نکند.
.
.
خطبه209
نهج البلاغه
.
.

?حضرت علی (ع) هنگامی که در بصره با عیادت علاءبن زیاد حارثی آمد، وقتی خانه ی او را وسیع و بزرگ دید، فرمود:

با این خانه ی بزرگ در دنیا چه می کنی، حال آنکه در آخرت به آن نیازمندتر خواهی بود؟
آری، اگر بخواهی با این خانه به آخرت دست یابی، در آن خانه میهمانی ده، صله ی رحم به جای آور و حقوق آن را در مصارفش بپرداز.
در این صورت به وسیله ی این خانه به آخرت دیت یافته ای.
.
.
خطبه 209
نهج البلاغه
.
.

?دشنام

من خوش ندارم که شما دشنام دهنده باشید. اگر شما رفتار آنان را افشا کنید و حالشان را بازگو نمایید گفتارتان صوابتر و عذرتان پذیرفته تر خواهد بود.
بهتر است به جای ناسزا گفتن بگویید: “خداوندا، خون های ما و خون های ایشان را از اینکه بر زمین بریزد حفظ کن و روابط میان ما و آنان را اصلاح فرما. این گروه را هدایت نما و از گمراهی نجات ده تا کسی جاهل به حق است آن را بشناسد و کسی که شیفته ی گمراهی است از آن بازایستد.”
.
.
خطبه 208
.
.

?من حق ندارم شما را به کاری که میل ندارید، وادار سازم.
.
.
خطبه 208
.
.

?ای گروه شیعه!
با سوره “انا انزلناه” با(اهل سنت) مخاصمه و مباحثه کنید تا پیروز شوید.
به خدا که آن سوره پس از پیغمبر، حجت خدا است بر مردم.
و آن سوره سرور دین شماست و نهایت دانش ماست.(زیرا در آن شب مکنونات علمی برای ما هویدا می شود)

?ای گروه شیعه!
با آیات “حم و الکتاب المبین انا انزلناه فی لیله مبارکه انا کنا منذرین” مخاصمه کنید، زیرا این آیات مخصوص والیان امر امامت است بعد از پیغمبر (صلی الله علیه و آله)

?ای گروه شیعه!
خدای می فرماید: “هیچ امتی نیست مگر آنکه بیم رسانی در میان آنها بوده است”
شخصی گفت: “ای ابا جعفر! بیم رسان است محمد (ص)”
فرمود: درست گفتی ولی آیا پیغمبر در زمان حیاتش چاره ئی از فرستادن نمایندگان در اطراف زمین داشت؟
گفت : نه
امام فرمود: به من بگو مگر فرستاده پیغمبر بیم رسان او نیست چنانکه خود پیغمبر (ص) فرستاده خدای عزوجل و بیم رسان او بود؟
گفت : چرا
فرمود: همچنین پیغمبر (ص) برای پس از مرگ خود هم فرستاده و بیم رسان دارد، اگر بگوئی ندارد لازم آید که پیغمبر آنهائی را که در صلب مردان امتش بودند، ضایع کرده باشد.
.
.
اصول کافی، ج1
.
.

?خدایا!

آنچه را از قضای خود که ما از آن اکراه داریم، محبوب قلبمان کن
و آنچه را از حکم تو سخت می پنداریم بر ما آسان ساز
و گردن نهادن به آنچه از مشیت و اراده ات بر ما وارد آورده ای به ما الهام فرما تا تاخیر آنچه را که تعجیل فرمودی و تعجیل آنچه را که تاخیر انداختی، دوست نداریم.
و هر آنجه که محبوب توست ناپسند ندانیم
و آنچه را تو نمی پسندی انتخاب نکنیم.
.
.
دعای 33
صحیفه سجادیه
.
.

?خدایا!
بر محمد و آل او درود فرست

و در حقم به خیر حکم کن
شناخت آنچه را که برایمان اختیار کردی به ما الهام فرما
دلهره شک را از ما دور کن
ما را دچار فروماندگی از معرفت آنچه برایمان اختیار کرده ای مکن.
.
.
دعای 33
صحیفه سجادیه
.
.

?ای مردم!

پیش از آنکه بدن هایتان را از دنیا خارج کنند، دلهایتان را از آن خارج کنید.
مقداری برای آخرت پیش فرستید تا برایتان ذخیره شود و تمام دارایی خود را برجای نگذارید که به زیان شماست.

خطبه 203
.
.

?ای مردم!
در راه هدایت از کمی رهروانش وحشت مکنید، که مردم بر سر سفره ای نشسته اندکه زمان سیری آن اندک و مدت گرسنگی آن بس طولانی است.

خطبه 201
نهج البلاغه
.
.

?"أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ”
فزون طلبى (و تفاخر) شما را سرگرم كرد.

✔پیام ها؛

1_«تكاثر» از «كثرت» به معناى فزون‌طلبى و فخرفروشى به ديگران به واسطه كثرت اموال و اولاد است.
2_«أَلْهاكُمُ» از «لهو» به معناى سرگرم شدن به امور جزئى و ناچيز است كه انسان را از اهداف بلند باز دارد.

3- فزون طلبى و فخرفروشى انسان را به كارهاى بيهوده و عبث مى‌كشاند. «أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ»
4- فزون‌طلبى، عامل غفلت از حساب قيامت است. «أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ- لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ»

5- تكاثر و تفاخر، كيفر سختى دارد. أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ … لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ‌
6_كسانى‌كه به دنيا سرگرم هستند، هرگز به درجه يقين نمى‌رسند. «لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ»

7_حضرت على عليه السلام در خطبه 221 نهج البلاغه، بعد از تلاوت اين سوره مطالبى دارند كه ابن ابى الحديد در شرح آن مى‌گويد: در طول پنجاه سال، بيش از هزار بار اين خطبه را خوانده‌ام و عظمت اين خطبه به قدرى است كه سزاوار است بهترين گويندگان عرب جمع شوند و اين خطبه برايشان تلاوت شود و همه به سجده افتند، همانگونه كه هنگام تلاوت بعضى از آيات قرآن، همه به سجده مى‌افتند.

8_اقسام تکاثر
?تكاثر در عمر. چنان كه بعضى دوست دارند هزار سال عمر كنند. «يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ»
?تكاثر در مال. قرآن مى‌فرمايد: برخى افراد به دنبال جمع مال و شمارش آن هستند. «الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ»
?تكاثر در مسكن. قرآن در مقام سرزنش بعضى مى‌فرمايد: در دامنه هر كوهى ساختمان‌هاى بلند بنا مى‌كنيد. «أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ»
?تكاثر در شهوت. اسلام براى مسئله جنسى، راه ازدواج را تجويز كرده و بهره‌گيرى از همسر را بدون ملامت شمرده: «إِلَّا عَلى‌ أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ» و ارضاى شهوت از غير راه ازدواج را تجاوز دانسته است. «فَمَنِ ابْتَغى‌ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ»
.
.
منبع؛ تفسیر نور
.
.

هر مکری گناهی است و هر گناهی نوعی کفر و انکار. در روز قیامت هر نیرنگ بازی پرچم و نشانه ای دارد که با آن شناخته می شود.
.
.
خطبه 200
نهج البلاغه
.
.

?اهمیت زکات

زکات در کنار نماز وسیله ی تقرب به خداوند قرار داده شد، هر کس زکات را با رغبت بپردازد برای او کفاره ی گناهان و سپر نگهدارنده ی از آتش دوزخ خواهد بود.
کسی که زکات را با بی میلی ادا کند و از خدا امید برتر داشته باشد از سنت اسلام بی خبر است و عملش تباه شده و پشیمانی بلند مدتی در انتظارش می باشد.
.
.
خطبه 199
نهج البلاغه
.
.

?اهمیت نماز و ره آور آن

امر نماز را مراعات کنید و بر آن محافظت نمایید،و فراوان به جای آورید… که نماز بر مومنان فریضه ای است دارای وقت مخصوص. مگر پاسخ دوزخیان را نشینیدید که وقتی از آنان پرسیده می شود: “چه چیز شما را وارد جهنم کرد؟ می گویند: ما از نماز گزاران نبودیم. “
نماز گناهان را همچون برگ درختان می ریزد و ریسمان معصیت را از گردن گناهکاران می گشاید.
کسانی از مومنان قدر نماز را شناختند که زیور و زیبایی متاع دنیا و چشم روشنی هایی چون فرزندان و اموال آنان را از نماز بازنداشت.
.
.
خطبه 199
نهج البلاغه
.
.

?حضرت علی (علیه السلام)؛

هرگاه تیمی و عدوی (ابوبکر و عمر) خدمت پیغمبر (ص) بودند و آن حضرت سوره “انا انزلناه” را با خشوع و گریه تلاوت می فرمود، می گفتند؛ “چقدر در این سوره دلت می سوزد”
پیغمبر(ص) می فرمود؛ “برای آنچه چشمم دیده و دلم فهمیده و نیز برای آنچه دل این شخص (حضرت علی (ع)) پس از من در میابد".
آنها می گفتند: “مگر شما چه دیده ای و او چه می بیند؟”
حضرت برای آنها روی خاک می نوشت:” تنزل الملائکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر”
سپس می فرمود؛ پس از اینکه خدای عز وجل فرماید “هر امری” دیگر چیزی دیگر باقی می ماند؟
می گفتند: نه
می فرمود: می دانید آنکه هر امری بر او نازل می شود کیست؟
می گفتند: تو هستی رسول خدا
می فرمود: آری، اما شب قدر بعد از من هم می باشد؟
می گفتند: آری
می فرمود: در شبهای قدر پس از من هم آن امر نازل می شود؟
می گفتند: آری
می فرمود: به چه کسی نازل می شود؟
می گفتند: نمی دانیم.
پیغمبر دست بر سر من می گذاشت و می فرمود: اگر نمی دانید بدانید، آن شخص پس از من این مرد است.
سپس آن دو نفر شب قدر دا بعد از رسول الله (صلی الله علیه و .آله) می شناختند بواسطه هراس سختی که در دل آنها می افتاد.
.
.
اصول کافی، ج1

?امام صادق (علیه السلام)؛

در آن میان که پدرم طواف کعبه می نمود مردی نقاب زده ناگهان پیدا شد و هفت شوط او را قطع کرد و او را به خانه کنار صفا آورد…
آنمرد گفت: “مبادا که در جواب سول من زبانت چیزی بگوید که در دلت چیز دیگری باشد.”
[پدرم] فرمود؛ “این کار را کسی می کند که در دلش دو علم مختلف باشد و خدای عزوجل از علمی که در آن اختلاف باشد امتناع دارد. “

شرح؛ واقع و حقیقت در هر موضوعی یک چیز است و کسیکه به واقع و حقیقت عالم باشد همیشه یک چیز می گوید، هیچ گاه دو گفتار مخالف از او شنیده نمی شود.
.
.
اصول کافی، ج1
.
.

?بار خدایا!

شیطان مهارم را در بدبینی و ضعف یقین به دست گرفته، از این رو از بدرفتاری او و پیروی نفسم از این موجود خطرناک شکایت دارم،
و از چیرگی او برخودم از تو پناه می جویم
و به تو زاری می کنم تا مکر او را از من بگردانی.
.
.
دعای 32
صحیعه سجادیه

?بارخدایا!

از تو می خواهم که برای بدست آوردن روزی راهی آسان فرارویم قرار دهی
و مرا به اندازه ای که برایم مقرر کرده ای قانع ساز
و به سهم خودم در آنچه قسمتم کرده ای خشنود کن
و آنچه از جسم و عمرم صرف شده در راه طاعت خود به حساب آر.

دعای 32
صحیفه سجادیه
.
.

?کسی که جبرئیل مامور رساندن سلام به او بود

اصبغ بن نباته گفت : ” درباره ی سلمان فارسی از امیر المومنان (علیه السلام) پرسیدم که در حق او چه می فرمایید؟
فرمودند: چه بگویم در حق مردی که از طینت ما آفریده شده و روح او به روح ما نزدیک است و خدا تعالی او را به آغاز و پایان و آشکار و نهان و ظاهر و باطن همه دانش ها مخصوص ساخت.
من به محضر رسول خدا (ص) رفتم در جایی که سلمان شرف حضور داشت، اعرابی وارد شد و سلمان را از جایی که نشسته بود دور کرد و خود به جای او نشست که رسول اکرم (ص) از این حرکت برآشفت و از فرط خشم ، عرق از پیشانیش می چکید و دو چشم مبارکش سرخ شد و فرمود: “ای اعرابی! آیا مردی را که خدای تعالی او را در آسمان و پیغمبرش در زمین دوست می دارند، کنار می زنی؟
ای اعرابی! آیا به کنار می زنی مردی را که هیچ گاه جبرئیل به نزد من نیامد جز آن که از پرودگارم مرا مامور ساخت به او سلام برسانم؟
ای اعرابی! همانا سلمان از من است هرکه او به او ستم کند به من ستم کرده و هر که او را بیازارد مرا آزرده و هر که او را دور سازد مرا دور ساخته و هرکس به او نزدیک شود به من نزدیک گشته است.
ای اعرابی! در حق سلمان، غلط میندیش زیرا خدای تعالی به من فرمان داد که به علم بلاها و مرگ ها و علم نسب ها و نژاد ها و فصل خطاب او را آگاه سازم. “."1

✔سلمان، نمونه یک سیاست مدار مسلمان
✔ مهمترین عامل تشیع ایرانیان
✔ نماد نفی تبعیض نژادی در اسلام
✔سمبل کامل تربیت اسلامی
✔نقطه وحدت تمام مسلمانان
✔واسطه فیض ایرانیان با مرکز وحی
و…
✔ شیعه ای مغفول مانده از یاران علی

#سلمان_فارسی_را_به_ایرانیان_بشناسانیم

1_مجلسی،1/646

?إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ «6»
وَ إِنَّهُ عَلى‌ ذلِكَ لَشَهِيدٌ «7»
وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ «8»

«6» همانا انسان نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس است. «7» و بى‌شك بر اين (ناسپاسى) گواه است. «8» و همانا او علاقه شديدى به مال دارد.
سوره عادیات

✔پیام ها

1- ناسپاسى و مال دوستى انسان را در برابر جبهه حق قرار مى‌دهد. وَ الْعادِياتِ‌ … إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ … لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
2- شهداى جبهه‌ها و امدادهاى الهى را فراموش نكنيد. «إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ»

3- پيروزى و امنيّت انسان را مغرور مى‌كند، هشدار لازم است. «لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ»
4- وجدان انسان آگاه است؛ حتى در مواردى كه عذر و بهانه مى‌آورد خود مى‌داند كه چه كاره است. «وَ إِنَّهُ عَلى‌ ذلِكَ لَشَهِيدٌ»

5- در فرهنگ اسلامى، ثروت و مال خير است. «إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ»
6_ علاقه به مال، امرى فطرى است، آنچه مذموم است علاقه افراطى است كه انسان از يك سو دست به هر نوع درآمدى مى‌زند و از سوى ديگر حقوق واجب الهى را نمى‌پردازد. «لَشَدِيدٌ»

منبع؛ تفسیر نور
.
.

?خدایا

توان خودداری از گناهان ندارم جز به قوت تو،
پس مرا با نیروی کافی تقویت کن و خود عهده دار نیرو بازدارنده از گناهانم باش
و توبه مرا چنان توبه ای قرار ده که بعد از آن محتاج توبه ای دیگر نباشم.
توبه ای که سبب محو گناهان گذشته و ایمنی از گناه در بقیه ایام عمر باشد.
.
.
دعای 31
صحیفه سجادیه
.
.

?بار الها
مرا به اعمالی موفق کن که به سبب آن چرک گناهان را از من بشویی
و هنگام خروج از دنیا مرا بر آئین خود و پیامبرت(علیه السلام) بمیران.

?خداوندا
بر ذمه من وبالهایی است که به یاد دارم و وبالهایی است که فراموش شده و نزد علم توست که در آن فراموشی راه ندارد.
پس در مقابل آن وبالها به صاحبانش عوض بده
و وزر آن را از من بریز و سنگینی آن را از دوش جان من بردار.
.
.
دعای31
صحیفه سجادیه
.
.

?بندگان خدا!

بدانید که خداوند شما را بیهوده نیافریده و شما را به خود واننهاده
دانست که اندازه ی نعمتش بر شما چقدر است
و احسانش بر شما چه اندازه است
پس از او پیروزی بخواهید و رسنگاری بجویید
از او نیازهایتان را طلب نمایید
عطایایش را درخواست کنید
که میان او و شما پرده ای و یا درب بسته ای نیست
او همه جا هست و در هر زمان و وقتی حاضر است و با هر انس و جنی قرین است.
.
.
خطله 195
نهج البلاغه
.
.

?امام باقر (علیه السلام)؛

جز دروغگو هیچ کس از مردم ادعا نکند که تمام قرآن را چنانکه نازل شده، جمع کرده است و کسی جز علی بن ابیطالب و امامان پس از وی (علیهم السلام) آن را چنانکه خدای تعالی فرستاده، جمع و نگهداری نکرده اند.
.
.
اصول کافی،
جلد1
.
.

?بارخدایا

رفاقت و مصاحبت با فقیران را محبوب من قرار ده
و در نشست و برخاست با آنان مرا به صبر نیکو یاری ده
و آنچه را از متاع نابودشدنی دنیا از من گرفتی همان را در خزانه های پایدارت برایم ذخیره کن
.
.
دعای 30
صحیفه سجادیه
.
.

?خدایا

از غصه وام و اندیشه در آن
و از دل مشغولی به مسئله قرض و بی خوابی اش، به تو پناه می آورم

پس بر محمد و آل او درود فرست
و مرا از زحمت و مشقت وام پناه ده
از ذلت قرض در این چند روز زندگی و از وبال آن پس از مرگ به تو پناه می برم

?پس بر محمد و آل او درود فرست
و مرا به ثروت سرشار یا زندگی توام با کفاف از آن پناه ده
و مرا از اسراف و زیاده خواهی بازدار
و به بخشش و انتخاب میانه روی سامان ده
و اندازه نگاه داشتن نیکو را به من بیاموز
و مرا از ولخرجی حفظ کن
و خرج کردن مالم را متوجه برنامه های خیر فرما
.
.
دعای 30
صحیفه سجادیه
.
.

?بار الها
برمحمد و آلش درود فرست
و مرا عافیت بخش از وامی که آبرویم را بریزد
و ذهنم را پریشان کند
و فکرم را پراکنده کند
و شغلم در علاج و چاره آن به طول انجامد
.
.دعای 30
صحیفه سجادیه
.
.

?"كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ”
چنين نيست، بلكه آنچه كسب مى‌كردند بر دلهايشان زنگار نهاده است.
آیه15، مطففین

و از روضه الواعظين نقل شده كه گفت امام باقر (عليه السلام ) فرمود: هيچ چيز قلب آدمى را بقدر گناه فاسد نمى كند، قلب وقتى با گناه آشنا شد، روز به روز بيشتر متمايل بدان مى شود، تا جايى كه گناه بر آن چيره شود، آن وقت است كه قلب زير و رو گشته بالا و پايين مى شود.

رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله وسلم ) فرمود: وقتى مؤمن گناهى مرتكب شود، لكه سياهى در قلبش پيدا مى شود، اگر توبه كند و دل از گناه بكند، و از پروردگارش طلب مغفرت كند، دوباره قلبش صيقلى و شفاف مى شود، و اگر زيادتر گناه كند، آن لكه زيادتر مى شود، اين همان رين است كه خداى تعالى در باره اش در كتاب كريمش فرموده : ((كلا بل ران على قلوبهم ما كانوا يكسبون )).

✔پیام ها

1- افسانه پنداشتن قرآن، ناشى از ناپاكى دل است. «كَلَّا بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ»
2- گناه، روح انسان را دگرگون و از درك حق باز مى‌دارد. «بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ»
3- فطرت انسان سالم است، آنچه آن را مى‌پوشاند، گناه است. «رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ»
4- در فرهنگ قرآن، قلب و روح مركز درك حقايق است. «رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ»
5- اصرار و تداوم بر گناه، سبب زنگار قلب است. «ما كانُوا يَكْسِبُونَ»
6- عمل، سرمايه انسان است كه با آن، خوبى‌ها يا بدى‌ها را كسب مى‌كند. «كانُوا يَكْسِبُونَ»
7- زنگار گناه كه در دنيا مانع درك حقيقت است، در آخرت نيز مانع دريافت الطاف الهى مى‌شود. «إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ»

منبع؛ تفسیر نور

?خانه و خیمه ای نمی ماند جز آنکه ستمگران غم و اندوه و رنج و محنت را در آن وارد سازند
نه در آسمان عذرتان را بپذیرند و نه در زمین کسی به یاریتان برهیزد
حکومت را به کسی که اهلش نبود سپردید و آن را در غیر جایگاهش نشاندید

به زودی خداوند از ستمگران انتقام می کشد: خوردنی را به خوردنی، نوشیدنی را به نوشیدنی در برابر هر طعام گوارا لقمه ای تلخ و در برابر هر جرعه شیرین جامی جانگداز و زهرآگین.
درونشان بیمناک و بیرونشان در معرض تیغ تیز
آنان مرکب خطاها و شتران بارکش گناهانند.
.
.

خطبه158
.
.

?می پندارد و مدعی است که به خدا امید دارد. به خدای بزرگ سوگند که دروغ می گوید.
چرا نشانه های امیدش در رفتارش آشکار نیست؟ زیرا هرکس امیدوار باشد اثر امیدش در رفتارش معلوم می گردد.

در کار بزرگ به خدا امید دارد و در کارهای کوچک چشم امیدش به مردم است اما آن اندازه که حق بندگان را پاس می دارد حق خداوند را رعایت نمی کند!

چه شده که حق خداوند کمتر از حق بندگان خدا رعایت می شود؟
آیا بیم آن داری که در امیدی که به حق بسته ای برخطا باشی؟
یا او را شایسته امید بستن نمی بینی؟
اگر از یکی از مردم بترسد چندان از او حساب می برد که از خدا حساب نمی برد.
او ترسش از بندگان را نقد و ترسش از خدا را نسیه و وعده ای تحقق نیافته شمرده است.
.
.

خطبه 160
.
.