?خدایا!
ما را مستقیم به راه وصالت ببر
دور را به ما نزدیک ساز و سخت و مشکل را بر ما آسان فرما
و ما را به آن بندگان خاصت
که شب و روز تو را پرستش می کنند
و دلهاشان را پر از محبت خود فرمودی
و به لطف تو به مقام لذت مناجات رسیدند ملحق ساز

?ای خدا!
از تو درخواست می کنم
که بهره مرا از فضل خود بیشتر
و منزلتم را نزد خویش بالاتر از همه آنان قرار دهی
و قسمتم را از دوستی و عشق و محبتت بزرگتر
و نصیب معرفتم را به تو افزون گردانی

?تویی مقصودم نه غیر تو
از شوق توست بیداری و کم خوابیم
مقام وصالت تنها آرزوی من است
سرگردان محبت توام
دلباخته هوای توام
مقصدم خشنودی توست
مقام قربت، منتهای خواهش من است
دوای مرض و شفای قلب سوزانم
و تسکین حرارت دل و رافع غم و اندوهم پیش توست

?ای خدا!
در حال وحشت و هولناکی، انیس و مونس من باش
از لغزشهایم درگذر
توبه ام قبول فرما
و از گنهکاری مرا نگهداری کن
از فقر غنی گردان
و مرا دور مگردان از خودت
یا ارحم اراحمین.

.
.
مناجات ارادتمندان
مناجات خمس عشره

?خون خواهی عثمان

به خيال خود به خونخواهى عثمان آمده اى در حالى كه خبر دارى عثمان كجا كشته شد،
اگر خونخواه او هستى از همان جا خونخواهى كن.

گويى تو را مى بينم همچون شترانى كه زير بار گران ناله مى زنند از گزش جنگ ناله و فرياد مى زنى، و انگار لشگرت را مى نگرم كه از ضربت هاى پى در پى، و قضاى بدى كه بر سرشان فرود مى آيد، و نيز از افتادن بر خاك آن هم به دنبال هم، با جزع و زارى مرا به كتاب خدا مى خوانند،
لشگرى كه يا از نظر عقيده كافر و منكر حقّند، يا بيعت نموده و عهد بيعت را شكسته اند.
.
.
نامه 10
نهج البلاغه
.
.

?مرا به جنگ دعوت كردى،
مردم را واگذار و خود به جانب من بيا،
و هر دو لشگر را از جنگ معاف كن، تا معلوم شود زنگ گناه قلب كدام يك از ما دو نفر را سياه كرده، و بر ديده كدام يك پرده افتاده.

?منم ابو الحسن،
قاتل جدّ و دايى و برادرت كه آنان را در جنگ بدر درهم كوبيدم، هم اكنون آن شمشير با من است، و با همان قلب دشمنم را ديدار مى كنم، دينم را تبديل ننموده، و پيامبر تازه اى انتخاب نكرده ام، و در همان راه حقّى هستم كه شما آن را به اختيار خود واگذاشتيد، و ورودتان در آن به اجبار و اكراه بود.
.
.
نامه 10
نهج البلاغه
.
.

?چه خواهی کرد اگر از دنیایی که در آن هستی پرده ها کنار رود؟
دنیایی که با زینت هایش خود را آراسته و با لذتهايش فريبنده است.

?دنيا تو را به خود فراخواند و تو پاسخش دادى، و تو را در پى خود كشيد و از پى او رفتى و فرمانت داد و اطاعتش كردى.

? چه بسا، بناگاه، كسى تو را از رفتن باز دارد، به گونه اى كه هيچ سپرى تو را از آسيب او نرهاند. پس عنان بكش و از تاختن باز ايست، و براى روز حساب توشه اى برگير، و براى رويارويى با حادثه اى كه در راه است، دامن بر كمر زن، و به سخن گمراهان گوش فرامده.

?و اگر نكنى تو را از چيزى كه از آن غافل مانده اى، مى آگاهانم. تو مردى هستى غرقه در ناز و نعمت. شيطانت به بند كشيده و آرزوى خويش در تو يافته است و اينك در سراسر وجود تو چون روح و خون در جريان است.

اى معاويه!

از چه زمان شما زمامداران رعيّت و واليان امر امّت بوده ايد و حال آنكه، نه در دين سابقه اى ديرين داريد و نه در شرف مقامى رفيع. پناه مى بريم به خدا از شقاوتى دامنگير.
و تو را بر حذر مى دارم از اين كه، همچنان، مفتون آرزوهاى خويش باشى و نهانت چون آشكارت نباشد.
.
.
نامه 10
نهج البلاغه
.
.

??
هرگاه تنور جنگ گرم می شد و مردم پای واپس می گذاشتند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اهل بیت خود را پیش می فرستاد
و بدین روش اصحاب خود را از ضربه های سخت شمشیر و نیزه مصون می ساخت.
پس عبید پسر حارث در جنگ بدر، حمزه در جنگ احد و جعفر در جنگ موته کشته شدند.

یکی دیگر بود که اگر می خواستم نامش را می آوردم( نام خود حضرت )
او نیز همچون آنان خواهان شهادت بود،
اما مدت آنان زودتر به سر رسید و مرگ او به تاخیر افتاد.

شگفتا!
از روزگار که قرین کسی شدم که هرگز چون من برای اسلام قدمی برنداشته و در اسلام سابقه ای چون سابقه ی من نداشته است،
سابقه ای که کسی را به مثل آن دسترسی نیست، مگر آنکه مدعی چنین ادعایی کند که من خبر ندارم.
و گمان نمی برم که خداوند نیز آن را بداند.
و در همه حال خدای را سپاس
.
.
نامه ی 9
نهج البلاغه
.
.

?دشمنی قریش

قوم ما(قریش) خواستند پیامبر ما را بکشند و ریشه ی ما را برکنند،
علیه ما نقشه ها کشیدند و کارها کردند و ما را از زندگی شیرین بازداشتند
و با وحشت دست به گریبان ساختند
به اقامت در کوههای صعب العبور واداشتند و آتش جنگ را علیه ما بر افروختند
اما
خداوند خواست که ما پاسدار پیامبر او و حافظ حریمش باشیم.
.
.
نامه 9
نهج البلاغه
.
.