وصف روز قيامت

قيامت روزى است كه خداوند همه انسان هاى گذشته و آينده را براى رسيدگى دقيق حساب و رسيدن به پاداش اعمال، گرد آورد.

همه فروتنانه به پاخيزند،

عرق از سر و رويشان و كنار دهانشان جارى است،

و زمين زير پايشان لرزان است،

نيكو حال ترين آنان كسى است كه جاى گذاشتن دو پايش را پيدا كند يا جايى براى آسوده ماندن بيابد.

 حکومت ظالمانه

فتنه هايى چون تاريكى شب كه نيرويى نمى تواند برابر آن بايستد،

و كسى نتواند پرچمهاى آن را پايين كشد،

به سوى شما مى آيد چونان شترى كه مهار شده و جهاز بر پشت آن نهاده و ساربان آن را كشانده و به سرعت مى راند.

فتنه جويان كسانى هستند كه ضربات آنها شديد و غارتگرى آنان اندك است.

مردمى با آنان جهاد مى كنند كه در چشم متكبّران خوار و در روى زمين گمنام و در آسمان ها معروفند.

در اين هنگام، واى بر تو اى بصره!

از سپاهى كه نشانه خشم و انتقام الهى است،

بى گرد و غبار و صدايى به تو حمله خواهند كرد

و چه زود ساكنانت به مرگ سرخ و گرسنگى غبار آلود دچار مى گردند.

.

خطبه 102

نهج البلاغه

.

موسسه اهل البیت

ادامه »

خداشناسی

ستايش خداوندى را كه اوّل هر نخستين است

و آخر هر گونه آخرى،

چون پيش از او چيزى نيست.

بايد كه ابتدايى نداشته باشد،

و چون پس از او چيزى نيست پس پايانى نخواهد داشت،

و گواهى مى دهم كه جز او خدايى نيست،

و خدا يكى است، آن گواهى كه با درون و برون و قلب و زبان، هماهنگ باشد.

علی از زبان علی

اى مردم دشمنى و مخالفت با من، شما را تا مرز گناه نراند،

و نافرمانى از من شما را به پيروى از هواى نفس نكشاند، و به هنگام شنيدن سخن من، به گوشه چشم، يكديگر را ننگريد.

معاویه و خبر از حوادث خونين آينده

سوگند به آن كس كه دانه را شكافت، و جانداران را آفريد،

آنچه به شما خبر مى دهم از پيامبر امّى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است، نه گوينده دروغ گفت و نه شنونده نا آگاه بود.

گويا مى بينم شخص سخت گمراهى را كه از شام فرياد زند

و بتازد و پرچم هاى خود را در اطراف كوفه بپراكند،

و چون دهان گشايد و سركشى كند

و جاى پايش بر زمين محكم گردد،

فتنه فرزند خويش را به دندان گيرد و آتش جنگ شعله ور شود.

روزها با چهره عبوس و گرفته ظاهر شوند

و شب و روز با رنج و اندوه بگذرند.

و آنگاه كه كشتزار او به بار نشست،

و ميوه او آب دار شد،

و چون شتر مست خروشيد،

و چون برق درخشيد،

پرچم هاى سپاه فتنه از هر سو به اهتزاز در آيد

 و چونان شب تار و درياى متلاطم به مردم روى آورند.

از آن بيشتر، چه طوفانهاى سختى كه شهر كوفه را بشكافد،

و چه تند بادهايى كه بر آن وزيدن گيرد،

و به زودى دستجات مختلف به جان يكديگر يورش آورند:

آنها كه بر سر پا ايستاده اند درو شوند، و آنها كه بر زمين افتادند لگد مال گردند.

ادامه »

خداشناسی

ستايش خداوندى را سزاست كه احسان فراوانش بر آفريده ها گسترده

و دست كرم او براى بخشش گشوده است.

او را بر همه كارهايش مى ستاييم

و براى نگهدارى حق الهى از او يارى مى طلبيم.

 ويژگى هاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:

و گواهى مى دهيم جز او خدايى نيست.

و گواهى مى دهيم كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بنده و فرستاده اوست.

او را فرستاد تا فرمان وى را آشكار و نام خدا را بر زبان راند.

پس با امانت، رسالت خويش را به انجام رساند،

و با راستى و درستى به راه خود رفت.

و پرچم حق را در ميان ما به يادگار گذاشت،

هر كس از آن پيشى گيرد از دين خارج و آن كس كه از آن عقب ماند هلاك گردد

و هر كس همراهش باشد رستگار شود.

راهنماى اين پرچم، با درنگ و آرامش سخن مى گفت،

و دير و حساب شده به پا مى خاست،

و آنگاه كه بر مى خاست سخت و چالاك، به پيش مى رفت،

پس چون در اطاعت او در آمديد، و او را بزرگ داشتيد، مرگ او فرارسيد و خدا او را از ميان شما برد.

پس از او چندان كه خدا خواهد زندگانى مى گذرانيد

تا آن كه خدا شخصى را بر انگيزاند كه شما را متّحد سازد،

و پراكندگى شما را جبران نمايد

مردم به چيزى كه نيامده دل نبنديد،

و از آن كه در گذشت مأيوس نباشيد، كه آن پشت كرده اگر يكى از پاهايش بلغزد، و ديگرى برقرار باشد شايد هر دو پا به جاى خود برگشته و استوار ماند.

 تداوم امامت تا ظهور امام زمان عليه السّلام

آگاه باشيد، مثل آل محمّد (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) چونان ستارگان آسمان است، اگر ستاره اى غروب كند، ستاره ديگرى طلوع خواهد كرد (تا ظهور صاحب الزمان عليه السّلام). گويا مى بينم در پرتو خاندان پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) نعمت هاى خدا بر شما تمام شده و شما به آنچه آرزو داريد رسيده ايد.

.

خطبه 100

نهج البلاغه

.

موسسه اهل البیت

دعای حضرت امیر

خدا را بر نعمت هايى كه عطا فرمود ستايش مى كنيم و در كارهاى خود از او يارى مى جوييم.

از او سلامت در دين را خواهانيم آنگونه كه تندرستى بدن را از او درخواست داريم.

وصف دنیا

اى بندگان خدا!

شما را به ترك دنيايى سفارش مى كنم كه شما را رها مى سازد، گر چه شما جدايى از آن را دوست نداريد.

دنيايى كه بدن هاى شما را كهنه و فرسوده مى كند با اينكه دوست داريد همواره تازه و پاكيزه بمانيد.

شما و دنيا به مسافرانى مانيد كه تا گام در آن نهند، احساس دارند كه به پايان راه رسيده اند،

و تا قصد رسيدن به نشانى كرده اند، گويا بدان دست يافتند،

در حالى كه تا رسيدن به هدف نهايى هنوز فاصله هاى زيادى است.

چگونه مى تواند به مقصد رسد كسى كه روز معيّنى در پيش دارد و از آن تجاوز نخواهد كرد.

مرگ به سرعت او را مى راند، و عوامل مختلف او را بر خلاف خواسته خود از دنيا جدا مى سازد.

پس در عزّت و ناز دنيا بر يكديگر پيشى نگيريد،

و فريب زينت ها و نعمت ها را نخوريد

و مغرور نشويد

و از رنج و سختى آن نناليد و ناشكيبا نباشيد؛ زيرا عزّت و افتخارات دنيا پايان مى پذيرد،

و زينت و نعمت هايش نابود مى گردد،

و رنج و سختى آن تمام مى شود،

و هر مدّت و مهلتى در آن به پايان مى رسد،

و هر موجود زنده اى به سوى مرگ مى رود.

آيا نشانه هايى از زندگى گذشتگان كه بر جا مانده شما را از دنيا پرستى باز نمى دارد؟

و اگر خردمنديد آيا در زندگانى پدرانتان آگاهى و عبرت آموزى نيست؟

مگر نمى بينيد كه گذشتگان شما باز نمى گردند و فرزندان شما باقى نمى مانند؟

مگر مردم دنيا را نمى نگريد كه در گذشت شب و روز حالات گوناگونى دارند: يكى مى ميرد و بر او مى گريند، و ديگرى باقى مانده به او تسليت مى گويند، يكى ديگر بر بستر بيمارى افتاده ديگرى به عيادت او مى آيد، و ديگرى در حال جان كندن است، و دنيا طلبى در جستجوى دنياست كه مرگ او را در مى يابد، و غفلت زده اى كه مرگ او را فراموش نكرده است، و آيندگان نيز راه گذشتگان را مى پويند.

بهوش باشيد،

مرگ را كه نابود كننده لذّت ها و شكننده شهوت ها و قطع كننده آرزوهاست، به هنگام تصميم بر كارهاى زشت، به ياد آوريد.

و براى انجام واجبات، و شكر در برابر نعمت ها و احسان بى شمار الهى، از خدا يارى خواهيد.

.

خطبه99

نهج البلاغه

.

موسسه اهل البیت

خبر از ستمگرى و فساد بنى اميّه

سوگند به خدا!

بنى اميّه چنان به ستمگرى و حكومت ادامه دهند كه حرامى باقى نماند جز آن كه حلال شمارند،

و پيمانى نمى ماند جز آن كه همه را بشكنند،

و هيچ خيمه و خانه اى وجود ندارد جز آن كه ستمكارى آنان در آنجا راه يابد،

و ظلم و فسادشان مردم را از خانه ها كوچ دهد.

تا آن كه در حكومتشان دو دسته بگريند:  دسته اى براى دين خود كه آن را از دست داده اند، و دسته اى براى دنياى خود كه به آن نرسيده اند. و يارى خواستن يكى از ديگرى، چون يارى خواستن برده از ارباب خويش است كه در حضور ارباب اطاعت دارد و در غيبت او بدگويى مى كند.

در حكومت بنى اميّه هر كس به خدا اميدوارتر باشد بيش از همه رنج و مصيبت بيند.

پس اگر خداوند عافيت و سلامتى بخشيد، قدر شناس باشيد و اگر به بلا و گرفتارى مبتلا گشتيد شكيبا باشيد كه سرانجام، پيروزى با پرهيزكاران است.

.

خطبه 98

نهج البلاغه

.

موسسه اهل البیت

ادامه »